Czwartek

Dzisiejsze czytania: Pwt 30,15-20; Ps 1,1-4.6; Mt 4,17; Łk 9,22-25

"Jezus powiedział do swoich uczniów: Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć: będzie odrzucony przez starszyznę, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; będzie zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstanie. Potem mówił do wszystkich: Jeśli kto chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech co dnia bierze krzyż swój i niech Mnie naśladuje! Bo kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa. Bo cóż za korzyść ma człowiek, jeśli cały świat zyska, a siebie zatraci lub szkodę poniesie?"

Pan Jezus dobrze wie, że pójście za Nim będzie oznaczało utratę takiego życia, do jakiego się przyzwyczailiśmy, jakie sobie wypracowaliśmy. Wie, że nie będzie to łatwe. Mimo to chce tego od nas, bo chce nam dać to, co najlepsze. Najwięcej zyska się wtedy, gdy najwięcej się zainwestuje. I tylko idąc za Nim, biorąc swój krzyż i naśladując Go, możemy z największym rozmachem zainwestować w swoje życie – życie wieczne. „Wybierajcie życie.” – mówi Pan Bóg do Mojżesza. To życie jednak niekoniecznie będzie fajne, kolorowe, radosne, pełne zabawy i odpoczynku. Często będzie to życie naznaczone krzyżem. Każdy przecież ma swój krzyż. Nie jest on karą, ale pomocą w drodze ku życiu wiecznemu. Krzyż, narzędzie hańby i męki, stało się w końcu znakiem chwały, nadziei i miłości. Bez krzyża nie można wzrastać w Miłości. Bez krzyża nie byłoby zmartwychwstania.